Najbardziej znanym zastosowaniem promieni X jest rentgenoskopia, czyli prześwietlenia, wykorzystywana w diagnostyce lekarskiej i dentystycznej. Jest to możliwe ze względu na przenikliwość promieni X, które przechodząc przez tkanki organizmu ulegają w różnym stopniu pochłanianiu. Uzyskane zdjęcia rentgenowskie pozwalają między innymi na diagnostykę złamań kości i chorób płuc, są także wykorzystywane do rentgenowskiej tomografii komputerowej. Naświetlanie promieniami rentgenowskimi zabija też komórki nowotworowe, co wykorzystuje się w radioterapii jako alternatywę napromieniowania za pomocą radioizotopów.
Odkrycia nowego promieniowania Roentgen dokonał 8 listopada 1895 roku. Badając promienie katodowe zaobserwował, że kawałek kartonu pokrytego platynocyjankiem baru świeci pod wpływem niewidocznego, przenikającego nieprzezroczyste przeszkody promieniowania. Szybko zauważył, że dzięki nowemu promieniowaniu można wykonywać zdjęcia ukazujące wnętrze ciała.
Roentgen nazwał je promieniowaniem X, ponieważ początkowo nie wiedział co to za promieniowanie, a X oznacza niewiadomą. Takiego nazewnictwa używa obecnie większość krajów, choć stosuje się także nazwę promieniowanie rentgenowskie, na przykład w Polsce i Niemczech.
Rok po odkryciu, Roentgen został zaproszony do Berlina w celu wygłoszenia wykładu na temat promieni X. Kilka miesięcy później zaczęto je stosować w medycynie do prześwietleń ludzkiego ciała. Za swoje przełomowe odkrycie Wilhelm Roentgen otrzymał w 1901 roku Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki.
Wilhelm Roentgen był też autorem prac z zakresu fizyki kryształów oraz własności cieczy pod wysokimi ciśnieniami.
Urodził się 27 marca 1845 roku. Studiował na uniwersytecie w Zurichu. Po kilku latach został mianowany docentem na uniwersytecie w Strasburgu. Później wykładał na uniwersytecie w Würzburgu, był jego rektorem i tam dokonał swego największego odkrycia.
W 1900 roku został kierownikiem katedry fizyki doświadczalnej w Monachium, zaś w roku 1901 otrzymał Nagrodę Nobla z fizyki. Nie opatentował rezultatów swoich badań, zaś pieniądze z nagrody przekazał uniwersytetowi w Wuerzburgu. Podczas hiperinflacji po I Wojnie Światowej został zrujnowany i spędził resztę życia w wiejskim domu niedaleko Monachium. Zmarł 10 lutego 1923 roku.
Zdrowie dziennik.pl na Facebooku: polub i bądź na bieżąco >>>
