- – powiedział starszy autor publikacji, dr Juan Piantino w Oregon Health & Science University (OHSU) School of Medicine. -.
Badania przeprowadzone przy współpracy naukowców z całych Stanów Zjednoczonych opierają się na metodologii opracowanej w OHSU. Polegały na obrazowaniu mózgów 15 astronautów przed i po dłuższym pobycie na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS).
Naukowcy wykorzystali obrazowanie rezonansem magnetycznym do pomiaru przestrzeni wokół naczyń krwionośnych (okołonaczyniowej) – w mózgach astronautów przed ich startem i bezpośrednio po powrocie. Wykonano również ponowne badania MRI po jednym, trzech i sześciu miesiącach od powrotu astronautów. Do porównań posłużyły obrazy mózgów 16 osób kontrolnych na Ziemi.
Porównując obrazy przed i po misji, naukowcy odkryli wzrost przestrzeni okołonaczyniowych w mózgach astronautów wysłanych w kosmos po raz pierwszy, ale nie było różnicy między astronautami, którzy wcześniej służyli na pokładzie stacji kosmicznej krążącej wokół Ziemi.
- – powiedział Piantino.
We wszystkich przypadkach naukowcy nie stwierdzili problemów z równowagą lub wspomnieniami wizualnymi, które mogłyby sugerować deficyty neurologiczne u astronautów, pomimo różnic dotyczących przestrzeni okołonaczyniowych ich mózgów.
Przestrzenie okołonaczyniowe, w których płyn mózgowo-rdzeniowy przepływa w mózgu są integralną częścią naturalnego systemu oczyszczania mózgu, który zachodzi podczas snu. Znana jako układ glimfatyczny (nie mylić z limfatycznym), ta obejmująca cały mózg sieć usuwa białka metaboliczne, które w przeciwnym razie gromadziłyby się w mózgu. Naukowcy twierdzą, że układ glimfatyczny wydaje się działać optymalnie podczas głębokiego snu.
Przestrzenie okołonaczyniowe mierzone w mózgu stanowią podstawę działania układu glimfatycznego. Powiększenie tych przestrzeni następuje wraz z wiekiem, a także jest związane z rozwojem demencji.
– zaznaczył Piantino.
