Czym jest migrena?
Lekarz specjalista może stwierdzić, że pacjent cierpi właśnie na migrenę, jeżeli zdiagnozuje u niego ściśle określone, specyficzne objawy – komentuje dr n. med. Paweł Gołębiewski, z Centrum Medycznego Damiana – – dodaje.
Klasyfikacja bólów migrenowych
Autorzy Międzynarodowej Klasyfikacji Bólów Głowy (ICDH-3 beta) wyszczególnili i opisali ponad 280 dolegliwości bólowych głowy występujących wśród całej populacji[1]. Wśród nich znajduje się również typologia odmian migrenowych. Podstawowy podział wyszczególnia następujące kategorie:
Migrena z aurą – występuje wówczas, gdy dolegliwości bólowe poprzedzone są najczęściej objawami zaburzeń widzenia takimi jak mroczki przed oczami, czy zaburzenia ostrości widzenia. Aura migrenowa może ponadto przejawiać się innymi (rzadko występującymi) dolegliwościami – m.in. uczuciem mrowienia, niedowładem czy niedoczulicą. Zazwyczaj ustępują one po kilkunastu minutach, jednak w niektórych przypadkach mogą utrzymać się nawet kilka dni. Szacuje się, że stanowi ona ok. 20 proc. wszystkich zdiagnozowanych przypadków.
Migrena bez aury, zwana prostą – ten rodzaj bólu migrenowego nie jest poprzedzany wyżej wymienionymi dolegliwościami neurologicznymi, choć podczas napadu mogą pojawić się inne objawy – m.in. wymioty, nudności, nadwrażliwość na bodźce czuciowe. Ten rodzaj dolegliwości występuje zdecydowanie częściej i stanowi ok. 80 proc. przypadków migrenowych.
Migrena oczna lub siatkówkowa – dominują w niej zaburzenia widzenia pod postacią niedowidzenia połowiczego lub nawet pełnego zaniewidzenia na jedno oko. Objawom mogą towarzyszyć nudności i wymioty, a sam ból głowy nie musi być mocno odczuwalny.
Migrena skojarzona lub porażenna – bólowi głowy towarzyszą tak zwane objawy ubytkowe pod postacią niedowładów, czy ciężkich zaburzeń mowy, a nawet napady drgawkowe.
Gdzie tkwi źródło problemu?
Wystąpienie migreny może być konsekwencją oddziaływania różnych czynników „wyzwalających” pojawienie się dolegliwości bólowych. Należą do nich przede wszystkich:
Czynniki genetyczne – duża ilość przypadków występowania migreny posiada charakter dziedziczny. Jeżeli przynajmniej u jednego z rodziców zdiagnozowano ból migrenowy, ryzyko jego wystąpienia wśród dzieci wzrasta do 45 proc.
Czynniki środowiskowe – wśród nich znajdują się m.in.: stres, zbyt długa ekspozycja na promienie słoneczne, zbyt długie korzystanie z urządzeń elektronicznych (komputer, telewizor, telefon komórkowy), niewyspanie lub zbyt długie spanie (np. w dni wolne od pracy), niedobór płynów w organizmie, spożywanie określonych produktów spożywczych, warunki atmosferyczne (zmiana lub pogorszenie pogody).
Czynniki hormonalne – dotyczące głównie kobiet, wynikające z naturalnego cyklu hormonalnego oraz jego zaburzeń, okresu ciąży i laktacji, a także stosowania środków hormonalnych, w tym antykoncepcji.
Choroby układu naczyniowego – rzadko dolegliwości bólowe są spowodowane towarzyszącymi zaburzeniami naczyniowymi, takimi jak rozwarstwienia tętnic, naczyniaki tętniczo-żylne, zapalenia naczyń tętniczych, czy zakrzepica żył mózgowia.
Inne czynniki neurologiczne i ogólnoustrojowe – infekcje z zajęciem części układu nerwowego, np. opon mózgowo-rdzeniowych lub nerwów czaszkowych, szczególnie nerwu trójdzielnego - mogą doprowadzić do wystąpienia dolegliwości przypominających migrenowe.
Problem z głowy
Postępowanie lecznicze posiada dwa zasadnicze cele – łagodzenie dolegliwości bólowych i ewentualnych dodatkowych objawów (tzw. leczenie doraźne) podczas ataku oraz zmniejszenie częstotliwości ich występowania (tzw. leczenie profilaktyczne).
Łagodzenie bólu następuje w wyniku przyjęcia odpowiednich środków farmakologicznych – mówi dr n. med. Paweł Gołębiewski, z Centrum Medycznego Damiana – – dodaje.
