– – mówi prof. Alina Borkowska, kierownik Katedry Neuropsychologii Klinicznej CM UMK w Bydgoszczy.
Prof. Alina Borkowska podkreśla jednak, że szanse na powrót do stanu zbliżonego do tego sprzed udaru są tym większe im szybciej podjęte jest leczenie. Tzw. „złota godzina” od udaru, na podjęcie aktywnego leczenia jest kwestią kluczową. Równie ważne jak szybkie rozpoczęcie leczenia jest też jak najszybsze podjęcie rehabilitacji neuropsychologicznej.
– – mówi prof. Alina Borkowska. – – dodaje.
Początek takiej rehabilitacji to zwykle ćwiczenie aktualnej orientacji i kontaktu z otoczeniem. Następnie u każdego chorego powinno się wykonać pełne badanie neuropsychologiczne, które ma na celu ocenę ewentualnych dysfunkcji. Badanie pozwala też określić tzw. profil poznawczy, czyli stwierdzić które funkcje poznawcze są uszkodzone, a które są w dobrym stanie. To bardzo ważne na dalszym etapie rehabilitacji, ponieważ te funkcje, które są w dobrym stanie wykorzystuje się do wspierania rehabilitacji tych, które ucierpiały na skutek udaru.
Motywacja - podstawą skutecznej rehabilitacji
Prof. Alina Borkowska podkreśla, że rehabilitacja to proces, który wymaga zaangażowania dwóch stron – zarówno terapeuty, jak i pacjenta. – – mówi prof. Borkowska. – – dodaje prof. Borkowska.
Dzięki postępowi medycyny osoby, które przeszły udar coraz częściej wracają dziś do swoich aktywności sprzed udaru. Choć – zdaniem specjalistów – sytuacja taka będzie coraz częściej regułą, to jednak bardzo trudno jest wytłumaczyć choremu, że potrzebuje on pewnego czasu na dojście do prawidłowej formy. Chorzy często nie godzą się z tym, że z pewnych aktywności, które do tej pory były dla nich bardzo ważne muszą się na pewien czas wycofać, czy przynajmniej je ograniczyć i poświęcić się rehabilitacji.
Rehabilitacja skuteczna to rehabilitacja kompleksowa
Prof. Borkowska podkreśla, że ważne jest, by w leczeniu skutków choroby stosować wszystkie dostępne środki. Problemem, który wiąże się z chorobami takimi jak choroba Alzheimera, czy inne zespoły otępienne, jest postępujące uszkodzenie mózgu wskutek procesów neurodegeneracyjnych. Podobnie może być również u części osób po udarze, czy urazie mózgu.
–– mówi prof. Borkowska. Dodaje jednak, że choć warto stosować leki, które działają neuroprotekcyjnie, to nie powinno się ograniczać jedynie do leków, lecz patrzeć na rehabilitację pacjenta całościowo.
– – mówi prof. Borkowska.
Życie po udarze często jest inne, ale nie jest gorsze!
– – mówi prof. Borkowska. –
Przykładami mogą być osoby, które po przejściu udaru odważyły się np. malować, poświęcić muzyce, sztuce, rozwijać swoje pasje. Co ciekawe ich życiowa zmiana nie wynika z tego, że po chorobie nie są w stanie robić nic innego, lecz ze świadomego wyboru. Dzieje się tak, bo dzięki wstrząsowi , jakim była choroba znajdują czas na refleksję nad własnym życiem. Dlatego wybierają te rzeczy, które są dla nich w życiu najbardziej wartościowe.
