Najbardziej widoczne jest ciemiączko przednie. To niewielkie wgłębienie na czubku głowy niemowlaka. Może delikatnie pulsować i to nie powinno budzić niepokoju rodzice. Ale gdy się wyraźnie zapadnie, lepiej wiedzieć, jak prawidłowo zareagować.
Ciemiączko to rodzaj błony, która łączy kości czaszki niemowlęcia. Maleństwo rodzi się z kilkoma ciemiączkami – przednim i tylnym, a wcześniak niekiedy z bocznymi, usytuowanymi w pobliżu skroni.
- Ciemiączko przednie – kształtem przypomina romb. Jest płaskie i miękkie w dotyku, co wyczuwane jest np. podczas mycia główki malca. Przeciętnie ma wymiary 2x2 cm, największe jest u wcześniaków. Pediatra kontroluje je podczas rutynowych wizyt.
- Ciemiączko tylne – znajduje się jakby za czubkiem głowy, między kośćmi ciemieniową i potyliczną. Ma kształt trójkąta o szerokości ok. 1 cm. Zarasta szybciej niż ciemiączko przednie, bo około 8. tygodnia życia dziecka, zaś przednie – między 9. a 18. miesiącem życia dziecka. Niektóre maluchy rodzą się już ze zrośniętym ciemiączkiem tylnym.
Dlaczego ciemiączko jest zapadnięte?
Zapadnięte ciemiączko jest czymś naturalnym, jeśli trzymamy niemowlaka w pionie. Może też pulsować, kiedy maleństwo płacze. Jeśli jednak towarzyszy biegunce i/lub wymiotom, może oznacza odwodnienie i to sytuacja, która wymaga konsultacji z pediatrą. Odwodnienie u małego dziecka często towarzyszy gorączce. Niezależnie od przyczyny, odwodnienie w przypadku niemowlęcia zawsze jest groźne.
Dodatkowymi objawami odwodnienia są wiotka skóra, szybsze bicie serca, senność i sucha pieluszka przez wiele godzin.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Źródło dziennik.pl