GIS przypomina, że gruźlica należy do najczęstszych chorób zakaźnych na świecie i stanowi globalne zagrożenie dla zdrowia publicznego. Gruźlica występuje we wszystkich krajach i grupach wiekowych. Choroba ta jest uleczalna i można jej zapobiegać.
Polska należy do krajów o średniej zapadalności na gruźlicę. Chorują głównie dorośli, a liczba zachorowań u dzieci – m.in. dzięki prowadzonym od lat skutecznym szczepieniom – jest znacznie mniejsza.
Najczęstszym źródłem zakażenia są osoby chore na gruźlicę, w fazie prątkowania. Innym źródłem zakażenia są chore na gruźlicę zwierzęta np. chore krowy, które wydalają prątki m.in. z mlekiem.
Okres wylęgania choroby jest trudny do określenia. Bakterie po wniknięciu do organizmu zostają w większości wypadków wyeliminowane, jednakże część z nich może pozostać w stanie uśpienia w organizmie zakażonej osoby nie powodując objawów chorobowych. Na skutek aktywacji bakterii poprzez spadek odporności w wyniku np. niedożywienia, może dojść do ich rozprzestrzenienia się w całym organizmie, a następnie rozwój choroby w zajętych narządach lub tkankach.
Najczęstszą postacią choroby jest gruźlica płuc.
Najważniejszym działaniem zapobiegającym transmisji zakażenia jest szybkie wykrywanie chorych i ich właściwe leczenie. Dlatego tak ważne jest, aby osoba z objawami gruźlicy zgłosiła się do lekarza.
Najczęstsze objawy gruźlicy to: kaszel utrzymujący się co najmniej 3 tygodnie bez poprawy, gorączka, nocne poty, osłabienie i łatwe męczenie się, brak apetytu, chudnięcie, krwioplucie, bóle klatki piersiowej i duszność.
