Charakterystyczny objaw Parkinsona to spowolnienie ruchów. Towarzyszy mu pochylenie sylwetki do przodu, drżenie rąk, czasem nóg lub głowy oraz maskowata twarz, nie wyrażająca uczuć. Chory ma trudności z pisaniem, pojawia się sztywność mięśni, następują zaburzenia równowagi i mowy oraz zmysłu węchu. Choroba nadal jest nieuleczalna, choć można spowolnić jej przebieg.
Mimo postępów choroby, pacjent zachowuje sprawność umysłową, co potęguje jego cierpienie. Często popada w stany depresyjne i zamyka się we własnym świecie. Dla schorzenia charakterystyczne też są stany otępienia oraz bezsenność, czy silne majaki senne.
Objawy parkinsonizmu najczęściej pojawiają się od 50. lub 60. roku życia, choć są pacjenci, którzy zachorowali po czterdziestce. Niektórzy chorzy - od 5 do 10 procent pierwsze objawy zauważają przed 40. rokiem życia. Istnieje również tzw. parkinsonizm młodzieńczy.
Według szacunków, na chorobę Parkinsona cierpi około 80. tysięcy Polaków. Statystycznie częściej chorują mężczyźni.
Światowy Dzień został ustanowiony w rocznicę urodzin angielskiego lekarza Jamesa Parkinsona, który w 1817 roku jako pierwszy opisał objawy tej choroby.
Pierwsze wzmianki o parkinsonizmie pochodzą już z 2300 roku przed naszą erą. Jednak przyczyny tej choroby do dziś nie są do końca znane. Uważa się, że powoduje ją niedobór pewnych substancji z grupy tak zwanych neuroprzekaźników, głównie - dopaminy. Istnieją dowody na wpływ zarówno czynników środowiskowych, jak i genetycznych. Nie ma też definitywnego testu czy metody diagnostycznej umożliwiającej wykrycie choroby.
Chorobę leczy się objawowo. Leczenie polegające na przyjmowaniu leków oraz rehabilitacji ruchowej pozwala na, czasami nawet znaczne, spowolnienie przebiegu schorzenia. Lekarze podkreślają, że choroba Parkinsona w każdym stadium przebiegu nie jest zakaźna. Oprócz kilku rozpoznanych przypadków nie jest też chorobą dziedziczną, częstotliwość zapadania na nią krewnych chorych, jest tylko nieznacznie większa niż w populacji ogólnej.
Poza sukcesami operacyjnymi w leczeniu tej choroby, pacjenci i lekarze wciąż czekają na przełom w terapii.
W Polsce od kilku lat wykonuje się operacje, polegające na wszczepieniu do mózgu pacjenta specjalnego stymulatora. Powoduje on zablokowanie struktur mózgu odpowiedzialnych za drżenie ciała chorego. Jednak koszt tej metody jest bardzo wysoki. Ponadto nie wiadomo jakie będą skutki długoletniego noszenia stymulatora.
Ogromną rolę w rozwiązywaniu problemów chorych na Parkinsona oraz ich rodzin spełniają stowarzyszenia i grupy samopomocy. W Polsce w kilku miastach działają Stowarzyszenia Osób z Chorobą Parkinsona, od 2005 roku istnieje Fundacja Żyć z Chorobą Parkinsona.
Zdrowie dziennik.pl na Facebooku: polub i bądź na bieżąco >>>
