Grypa sezonowa to ostra infekcja dróg oddechowych wywołana przez wirusy grypy. W samych Stanach Zjednoczonych powoduje rocznie około 100 tys. - 600 tys. hospitalizacji i 5 tys. - 27 tys. zgonów. W Polsce śmiertelność z powodu tej choroby wynosi ok. 60-80 osób rocznie.
Istnieją trzy rodzaje sezonowych wirusów grypy u ludzi: A, B i C, przy czym typ C występuje najrzadziej i powoduje najlżejszy przebieg choroby. Wirusy z grupy A dzieli się także na podtypy, a obecnie najczęstsze wśród ludzi są: A (H1N1) i A (H3N2).
Szybka ewolucja wirusów grypy, która pozwala im wymykać się mechanizmom obronnym organizmu, przyczynia się do stosunkowo wysokiej częstości infekcji właściwie we wszystkich grupach wiekowych. Jednak to, jak rozwija się podatność na zakażenie i jak zmienia się ona w czasie, nie było dotychczas jasne.
- mówi główny autor omawianej pracy dr Philip Arevalo. - .
Aby zmierzyć wpływ wczesnego narażenia na grypę sezonową na ryzyko i skuteczność szczepionki, Arevalo i jego zespół przeanalizowali przypadki grypy od sezonu 2007-2008 do sezonu 2017-2018 wśród mieszkańców miasta Marshfield w stanie Wisconsin i porównali je z wyszczepialnością tej populacji. Badaniem objęto osoby w wieku powyżej 6 miesięcy.
Okazało się, że pomimo szybkiej ewolucji podtypów grypy A H1N1 i A H3N2, do której doszło w czasie trwania badania, wczesne przejście zakażenia przez dzieci zmniejszało ryzyko hospitalizacji i ciężkiego przebiegu grypy w przypadku zakażeń tym samym podtypem w późniejszym życiu. Efekt ten był silniejszy dla wirusa H1N1 w porównaniu do H3N2. Modele statystyczne ujawniły również, że skuteczność szczepionek przeciw grypie jest różna w zależności od wieku i roku urodzenia, co sugeruje, że ona także zależy m.in. od wczesnego narażenia.
- podsumowuje dr Sarah Cobey, jedna ze współautorek publikacji. -
Artykuł na ten temat ukazał się w piśmie „eLife” (https://elifesciences.org/articles/50060).
