Objawy zaburzeń ruchowych u dzieci
Zaburzenia ruchowe u dzieci objawiają się między innymi zwiększonym napięciem mięśniowym. Maluch jest ciągle spięty. Nawet w drobną czynność wkłada wiele siły, np. podczas pisania dociska bardzo mocno długopis. Przy wykonywaniu różnych czynności wykonuje dodatkowe ruchy – porusza głową, wysuwa język, wykonuje wymachy nóg. Pomimo całego swojego skupienia, włożonych sił, ruchy dziecka i tak nie są precyzyjne. Ponadto sposób jego poruszania możemy określić jako niezgrabny. Kiedy chodzi, biega, pływa, gra w piłkę, tańczy – jego ruchy nie są płynne i opanowane. Dziecko ma trudności z wykonywaniem takich czynności, jak lepienie przedmiotów z plasteliny, malowanie, rysowanie, pisanie. Litery, które stawia są nierówne, wykraczają poza wyznaczone linijki. Podczas czytania dziecku mylą się literki oraz liczby.
Zaburzenia ruchowe u małych dzieci możemy rozpoznać po tym, że nie jest w stanie utrzymać pełnej równowagi. Maluszek nie może do końca otworzyć rączki. Często zaciska piąstki. Ponadto możemy zauważyć szpotawienie stópki, pociecha prostuje kończyny. To jednak nie wszystko. Dziecko z zaburzeniem ruchowym ma również inne problemy – ciężko mu spokojnie zasnąć, jest zalęknione (dowiedz się więcej o zaburzeniach lękowych u dzieci, zajrzyj na stronę: http://portal.abczdrowie.pl/zaburzenia-lekowe-u-dzieci).
Jakie ćwiczenia pomagają dzieciom z zaburzeniami ruchowymi?
Przy zaburzeniach ruchowych polecane są różne ćwiczenia. Dziecko może ćwiczyć zachowanie równowagi, chodząc po równoważni czy po krawężniku chodnika. Zachęćmy malucha do podarcia gazety na małe kawałki – ale za pomocą stóp. Pomocnym ćwiczeniem jest również wrzucanie niewielkiego woreczka do określonego celu, np. do miseczki czy wiadereczka, a także rzucanie piłki do siebie. Ponadto można popracować nad umiejętnościami manualnymi. Nawlekanie koralików, malowanie farbami obiema rączkami, haftowanie, kolorowanie, lepienie różnych przedmiotów z plasteliny, origami – to z pewnością mu pomoże. Jeśli chcemy, aby dziecko nie spinało się zanadto, zaproponujmy mu pływanie „na sucho”, czyli wykonywanie ruchów charakterystycznych dla stylów pływackich podczas stania lub leżenia. Zachęćmy go do naśladowania ptaka, niech biega po pomieszczeniu i udaje, że lata.
Jak jeszcze pomóc dziecku z zaburzeniem ruchowym?
Dziecko, które ma problemy z koordynacją ruchową, potrzebuje wsparcia i akceptacji najbliższych. Bardzo ważne jest to, aby rodzice każdego dnia wykazywali się cierpliwością i wyrozumiałością w stosunku do problemów swojego dziecka. Oczywiście, nie można zapomnieć o zapewnieniu maluchowi odpowiedniej pomocy specjalistycznej. Kiedy tylko zauważymy u swojego dziecka wspomniane wyżej objawy, nie czekajmy z udaniem się do eksperta. Takie zachowanie z pewnością dziecku samo nie przejdzie, a nawet sytuacja może się pogorszyć.
Co jeszcze rodzice mogą zrobić? Nie należy krytykować dziecka i ostro wypowiadać się o jego nieporadności (jeśli chcesz wiedzieć więcej o autorytecie rodzica, zajrzyj na stronę: http://portal.abczdrowie.pl/autorytet-rodzicow). Nie zmuszajmy pociechy do tego, by się bawiła z rówieśnikami. Bardzo istotne jest również to, by nie wyręczać dziecka we wszystkim. Zaufajmy mu i pozwólmy rozwijać umiejętności. Pamiętajmy jednak o tym, żeby nie wpadać ze skrajności w skrajność. Nie stawiajmy przed dzieckiem zbyt dużych wyzwań. Postarajmy się dostosować swoje oczekiwania do jego możliwości.
