Przyczyny depresji

Reklama

Kiedy patrzymy na smutne i samotne dziecko, od razu nasuwa się pytanie: dlaczego? Co takiego musiało się stać, że maluch stoi w najdalszym kącie i nie ma ochoty na zabawę? Wśród przyczyn depresji u dzieci i młodzieży możemy wymienić trudną sytuację rodzinną. Być może, jest to przemoc domowa, śmierć kogoś bliskiego, rozwód rodziców, chłodne relacje w rodzinie. Dziecko może również zdradzać objawy depresji, gdy nie radzi sobie w szkole, nie ma przyjaciół, jest odrzucane, a może nawet poniżane przez rówieśników. Podłożem depresji może być też genetyka. Jeśli członkowie rodziny zdradzali wcześniej objawy depresji, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że dziecko jest bardziej podatne na to zaburzenie.

Objawy depresji

Symptomy depresji mogą się różnić w zależności od wieku dziecka (więcej informacji o objawach depresji znajdziesz na stronie: http://portal.abczdrowie.pl/objawy-depresji). Jeśli pociecha ma kilka lat, jest w przedszkolu lub rozpoczyna edukację szkolną, wówczas będzie stroniła od zabaw z rówieśnikami. Może nawet reagować agresywnie na próbę nawiązania kontaktu. Jest zasmucona, brak jej energii, garbi się i nie przejmuje się zbytnio swoim wyglądem zewnętrznym. Ponadto maluch może mieć bardzo niską samoocenę. Ma problemy ze snem, moczy się w nocy. Przez to niechętnie podejmuje się nowych wyzwań, nie chce się wyróżniać – ani towarzysko, ani naukowo. Czasem dochodzi do tego, że dziecko nie chce chodzić na zajęcia.

Starsze dzieci i młodzież z depresją mogą zdradzać podobne objawy. Stronią oni od kontaktów towarzyskich, mają problemy z nauką (jeśli chcesz wiedzieć więcej o wpływie depresji na edukację, zajrzyj na stronę: http://portal.abczdrowie.pl/problemy-z-nauka-a-depresja). Wiąże się to z niezgodą na to, co dzieje się w najbliższym otoczeniu, dlatego zdarzają się ucieczki z domu. Niestety, zanotowano wiele przypadków, gdy młody człowiek chciał się zabić, a przynajmniej myślał o popełnieniu samobójstwa. Depresja może mieć również objawy somatyczne. Dziecko lub nastolatek odczuwa ból głowy, brzucha, ma biegunkę, męczą go nerwobóle.

Leczenie depresji

Wyjście z depresji nie jest łatwym zadaniem. Wymaga czasu i poświęcenia nie tylko osoby chorej, ale również jej bliskich.
Pierwszym krokiem do poradzenia sobie z tym zaburzeniem jest zauważenie problemu i przyznanie się do niego. Jeśli dostrzegamy u swojej pociechy zachowania depresyjne, to nie możemy przymykać oczu i czekać na to, aż smutek przejdzie lub dziecko samo sobie z nim poradzi. Jeśli przyznamy, że mamy problem, wtedy będziemy mogli pójść dalej.
Kolejnym krokiem powinna być szczera i spokojna rozmowa z dzieckiem, bez oskarżania czy zrzucania winy. Być może dziecko zechce nam się zwierzyć, ale nawet jeśli nie, to warto zapewnić je, że jesteśmy z nim w trudnych chwilach. W takiej rozmowie możemy również zdecydować, co robimy dalej. Nie zapominajmy, że nie musimy zostać sami z tym problemem. Zawsze możemy zwrócić się do specjalistów. Obecnie nie brakuje gabinetów psychoterapeutycznych, w których z pewnością znajdziemy oczekiwaną pomoc. Jeśli jednak dojdziemy do wniosku, że sprawa zaszła za daleko, to wtedy możemy od razu udać się do psychiatry. To często trudna decyzja, ale w takim przypadku lepiej wcześniej zapobiec przykrym konsekwencjom depresji. Rozwijające się zaburzenie może skutecznie uprzykrzyć życie dziecku i popsuć jego plany na przyszłość.