Topinambur można stosować w przypadku zaburzeń trawiennych i sercowo-naczyniowych. Jest także sprawdzonym sposobem na odchudzanie. Ponadto, dzięki obecności inuliny (stanowiącej 75-80 proc. wszystkich węglowodanów), zalecany jest diabetykom, w celu obniżenia poziomu glukozy we krwi. Ponadto inulina obniża poziom "złego" cholesterolu HDL w organizmie, a tym samym zapobiega rozwojowi miażdżycy. Dodatkowo jest pożywką dla rozwoju mikroflory bakteryjnej, umożliwiającej prawidłowe trawienie w jelicie. Poza tym inulina pobudza perystaltykę jelit, dzięki czemu pomaga pozbyć się zaparć i zapobiega ich powstawaniu. Ułatwia także przyswajanie żelaza, wapnia i magnezu.
Topinambur reguluje nie tylko pracę układu pokarmowego, ale również ciśnienie tętnicze, a to m.in. dzięki sporej zawartości potasu.
Ze wstępnych badań wynika, że wyizolowane ze słonecznika bulwiastego seskwiterpeny laktonowe mają działanie cytotoksyczne na dwie linie komórkowe raka sutka. Działanie przeciwnowotworowe wykazują także białka wyizolowane z bulw topinamburu.
Topinambur zawiera magnez i witaminy z grupy B, które wspomagają pracę układu nerwowego, m.in. działają przeciwstresowo oraz podnoszą zdolność koncentracji psychicznej.
Słonecznik bulwiasty mogą jeść osoby na diecie odchudzającej. 100 g dostarcza zaledwie 73 kcal. Zawiera jedynie 0,01 g tłuszczu oraz 1,6 g błonnika.
W Polsce uprawia się dwie odmiany słonecznika bulwiastego. Pierwsza to Albik - o białych, maczugowatych bulwach, a druga to Rubik, która ma nieregularne, owalne, fioletowe bulwy. Bulwy topinamburu są soczyste i mają delikatny, słodki, orzechowy smak, przypominający karczochy i orzechy brazylijskie. Można je gotować, piec, smażyć, blanszować, a także jeść surowe, pokrojone w plastry, jako dodatek do sałatki warzywnej.
Sok otrzymany z bulw może być stosowany w leczeniu chorób jelita grubego, w hemoroidach, zapaleniu spojówek, powiek i skóry oraz w leczeniu łuszczycy, owrzodzeń oraz oparzeń.
