Naturalny sposób na sprawne jelita
To właśnie z tego zbawiennego działania na jelita sok z suszonych śliwek jest najbardziej znany. Zawiera naturalnie występujący sorbitol oraz błonnik, które pomagają regulować wypróżnienia i wspierają prawidłową pracę układu pokarmowego. Już pół szklanki dziennie może pomóc osobom zmagającym się z okazjonalnymi zaparciami.
Wiele osób na problemy z jelitami sięga po łatwo dostępne suszone śliwki. Nie każdy jednak może lub chce jeść je w takiej formie. Dotyczy to zwłaszcza części seniorów czy osób mających problemy z gryzieniem, noszących protezy zębowe lub zmagających się z dolegliwościami jamy ustnej. Właśnie dlatego warto zwrócić uwagę na sok z suszonych śliwek, który zachowuje wiele cennych właściwości owoców, a jednocześnie jest znacznie łatwiejszy do spożycia.
Sok z suszonych śliwek ma dużo potasu i wspiera serce
Sok z suszonych śliwek dostarcza dużych ilości potasu, a to minerał niezbędny do prawidłowej pracy serca, mięśni i układu nerwowego. Pomaga również utrzymać właściwą równowagę elektrolitową organizmu. Eksperci zwracają uwagę, że odpowiednia ilość potasu w diecie pomaga utrzymać również prawidłowe ciśnienie tętnicze.
Może pomagać w ochronie przed miażdżycą
Coraz więcej badań wskazuje, że regularne spożywanie suszonych śliwek i ich przetworów może wspierać utrzymanie prawidłowego poziomu cholesterolu. Szczególne zainteresowanie naukowców budzi wpływ śliwek na cholesterol LDL, nazywany potocznie "złym cholesterolem".
To właśnie nadmiar LDL sprzyja odkładaniu się blaszek miażdżycowych w tętnicach. Badania prowadzone między innymi u kobiet po menopauzie sugerują, że regularne spożywanie suszonych śliwek może pomagać ograniczać ten proces i wspierać zdrowie układu krążenia.
Naukowcy zwracają też uwagę na kości
W ostatnich latach coraz częściej mówi się również o wpływie suszonych śliwek na zdrowie kości. Zawierają one bor oraz inne związki, które uczestniczą w procesach związanych z utrzymaniem prawidłowej gęstości mineralnej kości.
Badanie przeprowadzone wśród kobiet po menopauzie wykazało że regularne spożywanie suszonych śliwek pomaga ograniczyć utratę masy kostnej. W badaniu wzięło udział 235 kobiet po menopauzie w wieku około 62 lat. Część z nich codziennie jadła 50 g suszonych śliwek (około 5-6 sztuk), część 100 g, a grupa kontrolna nie otrzymywała śliwek. Badanie trwało 12 miesięcy. W tym czasie naukowcy regularnie sprawdzali gęstość mineralną kości, czyli jeden z najważniejszych wskaźników ryzyka osteoporozy i złamań.
Po roku okazało się, że kobiety, które nie jadły śliwek, straciły średnio 1,1% gęstości kości w obrębie biodra, natomiast u kobiet spożywających codziennie około 50 g spadek był znacznie mniejszy i wyniósł około 0,3%.
Naukowcy podkreślają, że spożywanie suszonych śliwek i ich przetworów to prosta i naturalna metoda wspierająca zdrowie kości. To szczególnie ważne po 50. roku życia, gdy ryzyko osteopenii i osteoporozy zaczyna wyraźnie rosnąć.
Źródło żelaza, wapnia i witaminy C
Sok z suszonych śliwek dostarcza również żelazo, które uczestniczy w produkcji czerwonych krwinek, wapń, niezbędny dla kości i zębów oraz witaminę C, która wspiera odporność organizmu i pomaga chronić komórki przed działaniem wolnych rodników.
Sok z suszonych śliwek, a mikrobiota jelitowa
Coraz więcej badań pokazuje, że zdrowie zaczyna się w jelitach. Okazuje się, że związki obecne w suszonych śliwkach mogą wspierać rozwój korzystnych bakterii jelitowych, które odpowiadają za prawidłowe funkcjonowanie układu pokarmowego. Naukowcy zwracają uwagę przede wszystkim na polifenole, czyli naturalne przeciwutleniacze, które mogą wspierać mikrobiotę jelitową i ograniczać stany zapalny w organizmie.
Ile soku z suszonych śliwek pić dziennie?
Choć sok z suszonych śliwek ma wiele zalet, warto zachować umiar. Zawiera on naturalne cukry i jest dość kaloryczny. Najczęściej zalecaną porcją jest około pół do jednej szklanki dziennie.
Ważne: Osoby z chorobami nerek lub stosujące dietę niskopotasową powinny wcześniej skonsultować jego spożycie z lekarzem.
Informacje zawarte w artykule mają charakter edukacyjny i informacyjny. Nie stanowią porady medycznej, ani nie zastępują konsultacji z lekarzem, dietetykiem lub innym specjalistą. W przypadku chorób przewlekłych, przyjmowania leków lub występowania niepokojących objawów wszelkie zmiany w diecie warto skonsultować z lekarzem.
