Takie podejście to oczywiście błąd, bowiem w tym wypadku przerwanie milczenia jest pierwszym krokiem w kierunku leczenia.
Najczęściej występującym objawem dyspareunii jest ból okolicy płciowej pojawiający się podczas stosunku płciowego lub tuż po nim, przy czym nie jest to wyłącznie bolesny skurcz pochwy (często spotykana postać kliniczna dyspareunii spowodowana silnym, niezależnym od woli skurczem mięśni krocza otaczających dolną 1/3 część pochwy).
- – wyjaśnia lek. med. Joanna Wojciula, specjalista ginekologii estetycznej z Holstic-Med w Białymstoku.
U pań dotkniętych dyspareunią nierzadko stwierdza się też negatywny stosunek do zachowań seksualnych, kłopoty związane z życiem płciowym i niższy stopień dopasowania w związku małżeńskim.
- – dodaje przedstawicielka Holistic-Med.
Przyczyny schorzenia
Dyspareunia może być objawem licznych i różnorodnych stanów chorobowych o podstawach zarówno somatycznych, jak i psychicznych. Schorzenie klasyfikuje się zatem na podstawie kilku kryteriów - w zależności od genezy choroby (pierwotna lub wtórna), od częstości występowania objawów (całkowita, ciągła czy sytuacyjna) oraz od umiejscowienia bólu (płytka lub głęboka).
- – opisuje Joanna Wojciula.
Oprócz tego dyspareunię powodują chociażby blizny po zabiegach operacyjnych miednicy mniejszej, czynniki psychologiczne (lęk, niepokój, depresja), urazy psychiczne lub fizyczne oraz zaburzenia urologiczne (zapalenie pęcherza moczowego i cewki moczowej, liszaj twardzinowy lub uchyłek cewki moczowej).
Do tego dodać należy nieprawidłowości macicy i jajników, stany zapalne oraz bolesne skurcze pochwy, a także patologie sromu – podrażnienie środkami chemicznymi, opryszczka narządów płciowych, zapalenie sromu lub przedsionka pochwy.
Diagnostyka i leczenie
- – mówi specjalista Holistic-Med.
I dodaje: Dlatego tak ważna jest umiejętność skłonienia ich do rozmowy na ten temat, co pozwoli zrobić pierwszy krok w kierunku wyeliminowania bólu podczas współżycia.
Jak zatem widzimy, z powodu tendencji do ukrywania problemu oraz wielu możliwych przyczyn występowania zaburzeń, diagnostyka dyspareunii bywa niekiedy skomplikowana i niejednoznaczna – zwłaszcza, że przeważnie towarzyszą jej inne, nie tylko ginekologiczne schorzenia.
Nie ma tu zatem mowy o uniwersalnych środkach i metodach postępowania, które będą w stanie przynieść pomoc w każdym wypadku. A jedynym skutecznym rozwiązaniem jest umiejętne połączenie leczenia przyczynowego i psychoterapii.
