Naukowcy z Wrocławia sprawdzili, jak naturalne związki – m.in. kurkumina i składnik propolisu – wpływają na komórki nowotworowe. Badania pokazują obiecujące wyniki w walce z włókniakomięsakiem, jednak eksperci przypominają, że to dopiero początek drogi do potencjalnego leczenia.
Zespół badawczy z Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu oraz Uniwersytetu Wrocławskiego postanowił sprawdzić potencjał pięciu naturalnych substancji. Pod ich lupę trafiły: kurkumina, berberyna, biochanina A, kukurbitacyna E oraz CAPE (związek obecny w propolisie).
Badacze chcieli dowiedzieć się, czy te substancje silniej oddziałują na komórki nowotworowe niż na zdrowe tkanki mięśniowe. W swoich analizach skupili się na zmianach w metabolizmie komórek, ich zdolności do podziału oraz przeprowadzili wstępne testy toksyczności.
Jak naturalne związki niszczą komórki rakowe?
Eksperci badali między innymi szlak NF-kB, który działa jak centralny przełącznik reagujący na stres komórkowy. Okazało się, że testowane substancje skutecznie zakłócają pracę mitochondriów, czyli struktur dostarczających komórkom energię.
W komórkach włókniakomięsaka spadek poziomu energii okazał się znacznie większy niż w zdrowych komórkach mięśniowych. Co więcej, każdy z pięciu związków wywołał u nowotworu cechy starzenia komórkowego, odbierając mu zdolność do dalszych podziałów. Najsilniejszy efekt zaobserwowali po zastosowaniu kurkuminy oraz związku CAPE.
Testy na larwach i zaskakujące wyniki kurkuminy
Samo niszczenie komórek nowotworowych to za mało – substancja musi być również bezpieczna dla całego organizmu. Dlatego naukowcy przetestowali tolerancję na te związki, wykorzystując jako prosty model larwy barciaka większego. Najlepiej w tych testach wypadły kurkumina i berberyna. Z kolei biochanina A okazała się najbardziej toksyczna.
Nasze wyniki pokazują, że badane związki potrafią wybiórczo obciążać komórki nowotworowe, zaburzając ich metabolizm i pracę mitochondriów w większym stopniu niż komórki prawidłowe. Najbardziej zrównoważony profil miała kurkumina – zaznacza prof. Julita Kulbacka z Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu.
Choć wyniki laboratoryjne brzmią obiecująco, naukowcy mocno podkreślają, że to jeszcze nie leki. Doświadczenia przeprowadzono wyłącznie na zwierzęcych liniach komórkowych i larwach owadów.
Przed zespołem stoi jeszcze mnóstwo pracy. Kolejne etapy obejmują zaawansowane badania in vivo, precyzyjne ustalenie dawek oraz opracowanie skutecznej formy dostarczania substancji do organizmu.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Źródło dziennik.pl
Powiązane
oprac. Olga Skórko
Olga Skórko, dziennikarka, redaktorka, wydawczyni Dziennik.pl. Studiowała edukację medialną i dziennikarstwo na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Z marką INFOR związana od 2019 r. Pracę rozpoczynała w serwisie Dziennik zajmując się głównie poszukiwaniem i opisywaniem wiadomości z kraju i świata. Wcześniej współpracowała m.in. z Radiem ZET. Aktualnie wydawca serwisu Dziennik.pl.
Zobacz
|