Dzięki dawcom wielu pacjentów z przewlekłymi, rzadkimi schorzeniami jest leczonych produktami, które można wytworzyć wyłącznie z osocza. Wśród chorób, w których terapia takimi lekami jest jedyną dostępną opcją terapeutyczną, są m.in. niektóre pierwotne niedobory odporności, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, niedobór alfa-1 antytrypsyny, hemofilia oraz konflikt serologiczny.
– powiedziała PAP konsultant krajowa w dziedzinie immunologii klinicznej dr hab. Sylwia Kołtan z Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Chorujący na wrodzony niedobór odporności Adrian Górecki podkreśla, że leki wyprodukowane na bazie osocza pozwalają mu prowadzić normalne życie, z odpornością na poziomie 80-90 proc. odporności człowieka zdrowego.
- – powiedział.
Adrian Górecki przyznaje, że niepokoi go postawa części społeczeństwa, negująca zagrożenie pandemią i nie zachowująca zalecanych środków ostrożności. - – wskazuje.
Osocze to płynna, zabarwiona słomkowo część krwi, stanowiąca około 55 proc. jej objętości. Składa się przede wszystkim z wody, transportując w organizmie niezbędne do życia cząsteczki, takie jak sole, enzymy, przeciwciała i inne białka. Osocze odpowiada również za różne procesy w ludzkim ciele, np. krzepnięcie krwi czy ochronę organizmu przed infekcjami, a także ich zwalczanie. Niedobór, wadliwe działanie bądź brak któregokolwiek z białek osocza prowadzi do poważnych chorób, które mogą być leczone preparatami wytworzonymi właśnie z osocza.
Osocze może być pobierane od zdrowych dawców, którzy dobrowolnie oddają je w celu ratowania ludzkiego życia. Proces pozyskiwania osocza to plazmafereza. Poprzez pojedyncze nakłucie jednej z żył, najczęściej w okolicy dołu łokciowego, pobierana jest krew, która przepływa przez specjalne urządzenie oddzielające osocze od pozostałych składników krwi. Osocze gromadzone jest w worku, a pozostałe składniki krwi wraz z należną ilością soli fizjologicznej tą samą igłą przetaczane są dawcy. Dzieje się tak kilkukrotnie w trakcie pojedynczej donacji trwającej zazwyczaj około godziny.
Zaletą plazmaferezy jest to, że pobiera się jedynie osocze, natomiast pozostałe elementy krwi są zwracane dawcy – proces ten jest mniej wymagający dla organizmu i może mieć miejsce częściej niż w przypadku oddawania pełnej krwi, a zatem wiąże się z pozyskaniem większych ilości tego cennego płynu. Osocze może być także odzyskiwane z pełnej krwi oddanej przez dawców.
Jak poinformowała dr hab. Sylwia Kołtan, dla jednego przeciętnej wagi pacjenta - ok. 68 kg - roczna terapia lekami osoczopochodnymi wymaga: w przypadku pierwotnych niedoborów odporności – 130 donacji, w niedoborze alfa1-antytrypsyny – 900 donacji, w hemofilii i innych skazach krwotocznych – 1200 donacji.
powiedziała konsultant krajowa w dziedzinie immunologii klinicznej.