Nastolatka, która niedawno uratowała chorego na padaczkę pokazała wszystkim dorosłym jak powinien zachować się człowiek w ekstremalnej sytuacji. Jako jedyna podjęła się ratowania epileptyka. Pozostali współpasażerowie autobusu uciekali w popłochu.
Cenne minuty
Jak się zatem zachować, gdy nagle ktoś obok nas osuwa się na ziemię? Wtedy pierwszym ważnym krokiem jest wezwanie odpowiednich służb (pogotowia, policji, straży). Często niestety zdarza się, że świadkowie czekając na przybycie karetki, nie podejmują żadnych działań. A to jest właśnie ten czas, od którego zależy dalszy los, a nawet życie poszkodowanego.
W udzielaniu pierwszej pomocy kluczowymi są pierwsze 3-5 minut, to one odgrywają decydującą rolę w walce o życie. Tylko szybka reakcja i pomoc, może kogoś uratować. Sprawne czynności ratunkowe pozwalają przygotować poszkodowanego do profesjonalnych działań medycznych i tym samym zwiększają szansę pacjenta na przeżycie.
Łańcuch życia
Wczesne rozpoznanie i wezwanie odpowiednich służb ratowniczych jest pierwszym elementem z łańcucha ratującego życie. Umiejętność powiadomienia służb o zaistniałym przypadku jest równie ważna, jak prowadzenie czynności podtrzymujących życie. Jeśli uda się sprawnie wezwać Ratownictwo Medyczne, należy przystąpić do resuscytacji krążeniowo-oddechowej (na 2 wdechy - 30 uciśnięć). Następnym etapem jest wczesna defibrylacja (o ile pacjent wykazuje cechy nagłego zatrzymania krążenia). Jeszcze kilka lat temu na całym świecie osobami uprawionymi do przeprowadzenia defibrylacji byli tylko lekarze. Dziś sprzęt do zautomatyzowanej defibrylacji może być używany przez każdą osobę, będącą świadkiem wypadku, w którym wymagane jest udzielenie natychmiastowej pomocy.
Oczekiwanie na przyjazd służb ratowniczych może trwać zbyt długo, by poszkodowany mógł przeżyć. Natychmiastowa defibrylacja daje szansę na ratunek. Jeśli w pobliżu miejsca wypadku znajdzie się defibrylator i zostanie prawidłowo użyty, szansa na uratowanie ludzkiego życia sięga nawet 70 proc. - - mówi Mieszko Skoczylas z Physio-Control.
Ostatnim z ogniwem w procesie ratowania życia ludzkiego jest fachowa pomoc medyczna. Jak potwierdzają statystyki, zazwyczaj ratujemy osoby bliskie: własne dzieci, współmałżonków, rodziców, współpracowników. Warto, zatem nie pozostać bezsilnym w momencie, kiedy zdrowie i życie bliskiej osoby bezpośrednio zależy od nas. Pamiętajmy, że rozsądek i trzeźwa ocena sytuacji zwiększa szanse na zdrowie i przeżycie, a decydując się na ratowanie ludzkiego życia, działamy zawsze w imię najwyższej wartości.
