Chorzy na cukrzycę należą do grupy zwiększonego ryzyka cięższego przebiegu COVID-19, dłuższej hospitalizacji, rozwoju ciężkich powikłań zakażenia oraz śmierci. Czynnikiem znacząco pogarszającym ryzyko powyższych powikłań jest nieoptymalna kontrola glikemii. Odpowiedzią na te wyzwania oraz niezaspokojone potrzeby pacjentów okazują się systemy do ciągłego monitorowania glikemii metodą skanowania.

Reklama

System działa lepiej niż glukometry

To znaczący postęp technologii, który przynosi wielorakie korzyści – zarówno lekarzom, pielęgniarkom, ale przede wszystkim pacjentom i ich bliskim. Możliwość zdalnego kontaktu z pacjentem dzięki ich zastosowaniu – to rozwiązanie, które stało się już stałym elementem systemu opieki diabetologicznej, na razie dostępnym dla części chorych. Mamy jednak nadzieję, że narzędzie to będzie udostępniane kolejnym grupom chorych na cukrzycę. – wyjaśnia prof. dr hab. med. Leszek Czupryniak – kierownik Kliniki Diabetologii i Chorób Wewnętrznych Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Wprowadzenie tego systemu do leczenia spełnia standardy nowoczesnej kontroli cukrzycy. Eksperci jasno podkreślają korzyści, wynikające z monitorowania glikemii metodą skanowania.

Stosowanie systemów ciągłego monitorowania stężenia glukozy w czasie pandemii COVID-19 pokazało, jak bardzo są one istotnym narzędziem edukacyjnym, poprawiającym współpracę pomiędzy pacjentem a lekarzem w procesie terapeutycznym. Dzięki stosowaniu systemu pacjent przebywający w domu i analizujący wyniki monitorowania glikemii uzyskał większą wiedzę o swojej cukrzycy, w szczególności lepiej zrozumiał jak posiłki, wysiłek fizyczny, a przede wszystkim insulinoterapia wpływa na glikemię. Przekłada się to na lepszą współpracę z lekarzem, lepsze wyniki terapii, większe zaangażowanie i poczucie współodpowiedzialności za efekt terapii. - wskazuje Prof. dr hab. n. med. Małgorzata Myśliwiec – kierownik Katedry i Kliniki Pediatrii, Diabetologii i Endokrynologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.

Opublikowana w 2021 roku pierwsza analiza danych polskich pacjentów z cukrzycą, jednoznacznie pokazuje, że pacjenci, korzystający z tej metody znacznie częściej badają poziom glikemii niż rzy użyciu glukometru

W Polsce refundacja jest mocno ograniczona

Już 19 krajów UE refunduje systemy ciągłego monitorowania glikemii. W Polsce jednak refundacja jest mocno ograniczona

Trudno jest znaleźć technologię, która zmieniłaby oblicze współczesnej diabetologii bardziej niż systemy do ciągłego monitorowania glikemii. Poprawiają one kontrolę cukrzycy, zwiększają bezpieczeństwo funkcjonowania i poprawiają jakość życia rzeszom pacjentów na całym świecie. Niestety refundowany dostęp do tej technologii, na którą pacjenci z cukrzycą w naszym kraju zasługują, jest ograniczony do chorych do 18. roku życia w przypadku jednego z systemów, a do 26 roku życia w przypadku pozostałych dwóch. Znacząca większość pacjentów z cukrzycą typu 1, młodych dorosłych, kobiet ciężarnych, seniorów czy też osób z tzw. innymi specyficznymi formami cukrzycy, jest tego dostępu pozbawiona – tłumaczy prof. dr hab. n. med. Maciej T. Małecki – kierownik Katedry i Kliniki Chorób Metabolicznych Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego

Autorzy raportu „System ciągłego monitorowania glikemii metodą skanowania w 2021. Dostępność w Polsce – stan obecny i kierunki zmian” zgodnie wskazują, że szeroki dostęp i objęcie refundacją systemu ciągłego monitorowania glikemii nowych grup pacjentów przyniesie wymierne korzyści zarówno pacjentom, jak i systemowi opieki zdrowotnej. A to z kolei przełoży się na niższe koszty budżetowe przez znaczące ograniczenie powikłań

System ciągłego monitorowania glikemii metodą skanowania, w momencie gdy pojawił się na rynku, stanowił ogromny i niezmiernie długo wyczekiwa­ny przełom w kontroli i leczeniu cukrzycy. Nie tyl­ko uwolnił pacjentów od uciążliwego i bolesnego wielokrotnego kłucia palców, ale przede wszystkim dał nowy, nieznany wcześniej komfort i bezpieczeń­stwo w postaci wskazywania trendów. Ten jakże po­żądany wymiar samokontroli nie tylko przyczynia się do lepszego prowadzenia cukrzycy i zapobiega­nia jej ostrym i przewlekłym powikłaniom, ale także ma charakter edukacyjny. Ponadto ułatwia zdalny kontakt z lekarzem dzięki wykorzystaniu nowoczesnych narzędzi telemedycz­nych, co jest bardzo ważne zarówno w czasie sy­tuacji takich jak pandemia koronawirusa, jak rów­nież w obliczu dzisiejszego zabieganego stylu życia. Najistotniejszym jest teraz to, aby system stał się dostępny dla szerszej niż obecnie grupy pacjentów w naszym kraju – dodaje Anna Śliwińska, prezes Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków

Czym jest opłata cukrowa?

Od 1 stycznia 2021 roku obowiązuje w Polsce opłata od środków spożywczych (inaczej opłata cukrowa), wprowadzona ustawą z dnia 14 lutego 2020 r. Wprowadzenie opłaty było uzasadniane korzyściami dla zdrowia publicznego, takimi jak przede wszystkim promowanie prozdrowotnych wyborów żywieniowych oraz poprawa jakości diety przez ograniczenie spożycia słodkich napojów. Wpływy z tytułu opłaty cukrowej stanowią w 96,5 proc. przychód Narodowego Funduszu Zdrowia, pozostałe 3,5 proc. trafia do budżetu państwa. Według rządowych szacunków, łączne wpływy z opłat powinny wynieść około 3 mld zł rocznie, z czego około 2,7 mld zł, to wpływy do Narodowego Funduszu Zdrowia. Środki pochodzące z opłaty cukrowej mają być przeznaczone na działania edukacyjne i profilaktyczne oraz świadczenia opieki zdrowotnej związane z utrzymaniem i poprawą stanu zdrowia osób z chorobami rozwiniętymi na tle niewłaściwych wyborów i zachowań zdrowotnych, w szczególności z nadwagą, otyłością i cukrzycą.

Biorąc pod uwagę, że zastosowanie systemów monitorowania glikemii, w tym systemu ciągłego monitorowania glikemii metodą skanowania, znacząco poprawia skuteczność, jakość i bezpieczeństwo opieki nad chorym na cukrzycę, a także, iż w zgodnej ocenie ekspertów zyskało ono status narzędzia leczniczego (jego zastosowanie samo w sobie pozwala na poprawę kontroli glikemii i optymalizację terapii cukrzycy), systemy te powinny być finansowane przez NFZ dla kolejnych grup chorych na cukrzycę, jeśli jest taka potrzeba również z wykorzystaniem dodatkowych środków z opłaty cukrowej. Szczególnie, że systemy monitorowania glikemii są technologiami wysoce kosztowo-efektywnymi, czyli opłacalnymi. Redukują liczbę kosztownych powikłań niekotrolowanej cukrzycy, w tym epizody hipoglikemii, które kosztują NFZ ok. 40 mln zł rocznie. Należy zaznaczyć, że systemy monitorowania glikemii znakomicie sprawdziły się w warunkach pandemii Covid-19, gdzie dzięki nim oraz telewizytom w diabetologii dziecięcej udzielono o ok. 25 proc. więcej świadczeń w 2020 r. w porównaniu do 2019 r. W diabetologii dorosłych odnotowano 25 proc. spadek świadczeń w analogicznym okresie. W 2020 r. NFZ wydał na refundację systemów monitorowania glikemii ok. 42 mln zł, co stanowiło 3,5 proc. wydatków na wyroby medyczne ogółem. Jednocześnie NFZ wydaje rocznie ok. 2 mld zł na diagnostykę i leczenie cukrzycy oraz następne 2 mld zł tytułem leczenia powikłań – wyjaśnia dr n. med. Jakub Gierczyński, ekspert systemu ochrony zdrowia.

Dla kogo ten system powinien być refundowany w pierwszej kolejności?

Reklama

Wnioski z ocen klinicznych, analiz, a także opinie ekspertów jednoznacznie wskazują na korzyści kliniczne i systemowe z zastosowania ciągłego monitorowania glikemii metodą skanowania w opiece nad pacjentami z cukrzycą, uznając go za równie ważny jak farmakoterapia element prowadzenia procesu terapeutycznego. Korzyści kliniczne z jego zastosowania potwierdzone są w całej populacji osób z cukrzycą, mając jednak na uwadze optymalizację opieki, obecnie szczególnie zasadnym jest rozszerzenie refundacji systemu dla trzech grup pacjentów:

1. Pacjenci z cukrzycą typu 1 w wieku od ukończenia 18. do ukończenia 26. roku życia.

2. Pacjenci z cukrzycą typu 1, którzy ukończyli 26. rok życia a wcześniej rozpoczęli stosowanie systemu.

3. Kobiety z cukrzycą wymagające insulinoterapii w okresie ciąży i połogu; w cukrzycy przedciążowej od momentu stwierdzenia przez lekarza ginekologa ciąży, w cukrzycy ciążowej po kwalifikacji do insulinoterapii, do 8. tygodnia po połogu włącznie.

Kto pracował nad raportem o systemie monitorowania glikemii?

Raport „System ciągłego monitorowania glikemii metodą skanowania w 2021. Dostępność w Polsce – stan obecny i kierunki zmian” został opracowany w 2021 r. przez Radę Naukową, w skład której weszli

  • Prof. dr hab. n. med. Krzysztof Czajkowski – kierownik II Katedry i Kliniki Położnictwa i Ginekologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, konsultant krajowy w dziedzinie Położnictwa i Ginekologii
  • Prof. dr hab. n. med. Leszek Czupryniak – kierownik Katedry i Kliniki Diabetologii i Chorób Wewnętrznych Samodzielnego Publicznego Centralnego Szpitala Klinicznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
  • Prof. dr hab. n. med. Maciej T. Małecki – kierownik Katedry i Kliniki Chorób Metabolicznych Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego
  • Dr hab. n. med. Agnieszka Mastalerz-Migas, prof. UMW – kierownik Katedry i Zakładu Medycyny Rodzinnej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu, konsultant krajowa w dziedzinie Medycyny Rodzinnej
  • Prof. dr hab. n. med. Małgorzata Myśliwiec – kierownik Katedry i Kliniki Pediatrii, Diabetologii i Endokrynologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego
  • Prof. dr hab. n. med. Dorota Zozulińska–Ziółkiewicz – kierownik Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych i Diabetologii Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, prezes Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego
  • Dr n. med. Jakub Gierczyński, MBA – ekspert systemu ochrony zdrowia
  • Redaktor Krzysztof Jakubiak – prezes Modern Healthcare Institute

Partnerem materiału jest firma Abbott Laboratories Polska