Świerzb to choroba zakaźna ludzi i zwierząt spowodowana przez świerzbowca, który drąży kanały w warstwie rogowej naskórka. Objawia się dokuczliwym świądem - najczęściej po kąpieli i w nocy - oraz zmianami skórnymi w postaci przeczosów, grudek i plam.

Wyjazdy czy kolonie sprzyjają przenoszeniu się choroby. Jeśli jakieś zmiany na skórze dziecka (np. po powrocie  obozu) lub naszej wzbudzają nasz niepokój, warto iść do lekarza. Specjalista oceni swędzące miejsca na skórze i zaleci leczenie. Świerzb stosunkowo łatwo się leczy, ale wymaga to zachowania zasad higieny.

Świerzb może umiejscowić się w każdym miejscu na skórze. Zwykle uważa się, że są to miejsca, gdzie skóra jest delikatna i świerzbowiec może łatwo ją penetrować: między palcami, w pachwinach, pod pachami. U dzieci często lokalizuje się na dłoniach i podeszwach stóp. Na skórze obserwujemy krostki, grudki i pęcherzyki. Świerzb szybko opanowuje kolejne obszary ciała, bo przenosi się podczas drapania swędzącej skóry.

Świerzb jest dolegliwością dotyczącą wszystkich domowników. Dlatego pościel, ręczniki powinny zostać wyprane w wysokiej temperaturze. Trzeba też zdezynfekować naczynia, wannę i toaletę.