Dziecko trafia do okulisty zaraz po urodzeniu, gdy pediatra stwierdzi nieprawidłowości w budowie oczu, zawsze jeśli maluch jest wcześniakiem, a także gdy matka przeszła poważną chorobę w okresie ciąży albo przebył ją sam noworodek.

Kontakt wzrokowy z mamą maluch nawiązuje pomiędzy 6 a 8 tygodniem życia. Wtedy zaczyna odpowiadać świadomym uśmiechem na uśmiech. Do tej pory uśmiechał się bezwiednie. Jeśli w dziewiątym tygodniu tego nie robi, warto zgłosić się do okulisty. Jednym z pierwszych sygnałów świadczących o problemach z widzeniem jest brak reakcji na twarz mamy z odległości około 20 cm. Inny niepokojący sygnał to brak zainteresowania swoimi rączkami i nóżkami, a także zabawkami.

W trzecim miesiącu życia oczy powinny być już ustawione równolegle, jeśli wciąż uciekają na boki, lepiej pokazać dziecko okuliście. Warto go też odwiedzić, jeśli w rodzinie występują poważne wady wzroku. W tym przypadku, jeśli nic Cię nie niepokoi w reakcjach dziecka, można to zrobić kiedy skończy rok. Powszechne wśród dorosłych wady wzroku, czyli krótkowzroczność, nadwzroczność czy astygmatyzm często ujawniają się już w dzieciństwie. Powstają na skutek nieprawidłowości w budowie gałek ocznych, często uwarunkowanych genetycznie. Gdy któreś z rodziców czy dziadków ma wadę wzroku, dziecko może ją odziedziczyć. Ryzyko rośnie, jeśli oboje rodzice są na przykład krótkowidzami. Ale wadę wzroku może mieć też malec bez genetycznych obciążeń.

WADY WZROKU U DZIECI

Retinopatia wcześniacza

Dochodzi do niej gdy tlen podawany wcześniakowi w inkubatorze uszkodzi niedojrzałe naczynia siatkówki i hamuje jej prawidłowe unaczynienie. Po wyjęciu dziecka z inkubatora dochodzi do niedotlenienia i rozrostu nieprawidłowych naczyń i błon włóknistych we wnętrzu oka. W zaawansowanych stadiach choroby dochodzi do krwotoków, odwarstwienia siatkówki i całkowitej utraty wzroku. Taki dramatyczny przebieg obserwuje się tylko u 15 proc. noworodków z retinopatią. U innych dochodzi do samoistnego wycofywania się wczesnych zmian patologicznych i prawidłowego unaczynienia siatkówki. Okuliści uważają jednak, że każde dziecko, u którego stwierdzono początki retinopatii wcześniaczej, powinno być bardzo dokładnie badane nawet w późniejszym okresie rozwoju - bo te dzieci narażone są bardziej od innych na zaćmę, jaskrę czy wady wzroku ujawniające się po latach.

Każde dziecko zagrożone retinopatią musi być badane przez okulistę w czwartym, ósmym i 12. tygodniu życia, a potem w 12. miesiącu. Lekarz powinien dysponować odpowiednim sprzętem i doświadczeniem w badaniu maleńkich dzieci. Tylko badanie wziernikiem stereoskopowym daje okuliście szansę na dostrzeżenie w małym oku dziecka zmian chorobowych.

Zez

Może się sporadycznie zdarzać w pierwszych miesiącach życia. Ale gdy oczy są na stałe ustawione na zewnątrz lub do siebie, albo też rozbiegają się w różnych kierunkach trzeba iść do okulisty. Sygnałem do takiej wizyty jest zezowanie od czasu do czasu u półrocznego i starszego dziecka. Zezowanie jest zwykle skutkiem niejednakowego rozwoju mięśni oczu. Im wcześniej usunie się przyczynę zeza, tym szybciej dziecko zacznie prawidłowo widzieć. Leczenie zeza trzeba rozpocząć jak najwcześniej, gdyż zaburza on rozwój widzenia obuocznego i trójwymiarowego.