Do zakażenia dochodzi drogą pokarmową. Wystarczy zjeść nieumyte owoce lub warzywa, na których są jaja pasożyta. Albo wypić zakażoną wodę, np. podczas kąpieli w jeziorze.

Po połknięciu jaja glisty ludzkiej, w jelicie cienkim larwa opuszcza skorupkę i wędruje do pęcherzyków płucnych. W płucach następuje linienie larw, które wędrują do tchawicy i przełyku, skąd po połknięciu trafiają znów do jelita cienkiego, gdzie dojrzewają. Glista ludzka w jelicie cienkim żyje około roku.

Zakażenie glistą ludzką objawia się suchym kaszlem, infekcjami dolnych dróg oddechowych, jak również pokrzywką i obrzękiem ciała. Pacjenci dotknięci glistnicą na początku zwykle cierpią na bezsenność, mają złe samopoczucie, odczuwają lęk. Może temu towarzyszyć gorączka, bóle głowy. Do tych symptomów mniej więcej po dwóch miesiącach dołączają bóle brzucha, zaparcia, wymioty. Niekiedy rozwija się żółtaczka spowodowana wyniszczeniem wątroby przez pasożyty.

Jak wykryć glistnicę? Po około trzech miesiącach od zakażenia można zaobserwować w kale larwy i dojrzałe osobniki. Wówczas warto oddać kał do analizy. Poza tym w diagnozie pomoże badanie krwi, które wykaże podwyższoną ilość eozynofili odpowiedzialnych za zwalczanie pasożytów, jak również obecność przeciwciał typu IgG dla glisty ludzkiej.

Warto wiedzieć, że dzieci zakażone glistą ludzką słabiej się rozwijają pod względem fizycznym i umysłowym.